انسانى سر در گم و حيرانم ؛ نمىدانم آيا روزىام در دشت است يا در كوهساران ، در زمين است يا در آسمان ، در خشكى است يا در دريا ، به دست چه كسى است و از جانب چه كسى به من مىرسد . همين قدر مىدانم كه علم آن نزد توست و اسباب فراهم آمدنش به دست توست . تويى كه آن را از سر لطف تقسيم مىكنى و با رحمت خود سبب ساز آن مىشوى . بار خدايا ! بر محمد و خاندان او درود فرست ؛ اى پروردگارا روزىات را براى من فراوان گردان و جاى طلب آن را آسان كن و دسترسى به آن را نزديك نما . مرا با طلب آنچه كه در آن براى من و روزىام مقدر نشده است به زحمت نينداز ، تو از عذاب و آزار كردن من بىنيازى و من محتاج رحمت تو هستم . بر محمد و خاندان او درود فرست و با فضل و بخشش خود بر من جود كن كه تو داراى فضلى زياد هستى . [ 24 ] از آيات عبرت آموز ديگر خداوند فرستادن اوست ابرهاى باران زاى را . ديدن ابرها هم سبب وحشت آدميان مىشود و هم سبب نعمت . زيرا گاه ابرى ظاهر مىشود و از آن سيل و صاعقه مىزايد و گاه باران رحمت . ولى انسان همواره خواهان خيرات باران خواهد بود . « وَ مِنْ آياتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ ماءً فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ - و از نشانه‌هاى قدرت اوست كه برق را به قصد بيم و اميد به شما مىنماياند و از آسمان باران مىفرستد تا زمين مرده را بدان زنده سازد . در اين عبرتهاست براى كسانى كه به عقل در مىيابند . » / 43 برق را ارزش زراعى است زيرا جو را ايمنى مىبخشد پس از تركيب اكسيژن و هيدروژن و نيتروژن مازوت پديد مىآورد . اين تناسب در عالم وجود دليل بر اين است كه تدبير كار عالم مىكند خداى سبحان است . ياد خداى سبحان در اين آيات چهار جمله است در پايان هر آيه‌اى كه ممكن است از مراحل معرفت خبر دهد . از اين قرار : در اين عبرتهاست براى مردمى كه تفكر مىكنند » .